The Rodin Project – Russell Maliphant

[Karlien]

Springdance 2012 opende met The Rodin Project van choreograaf Russell Maliphant. De titel van het project zegt het al, Maliphant liet zich voor deze dans inspireren door de Franse kunstenaar Auguste Rodin.

 

Het stuk bestond uit twee delen. Het eerste deel vond plaats in een soort neoclassicistisch decor van gedrapeerde witte doeken. De aquarellen van Rodin waren voor Maliphant het uitgangspunt van dit deel. De intensiteit van de dans wisselde sterk, van zeer ingetogen tot acrobatische hoogstandjes. Voor het tweede deel werd het podium omgetoverd tot een zwarte rots. De beelden van Rodin vormden hier de inspiratiebron van de choreografie. De dansers maakten gebruik van alle onderdelen van het decor en dansten zelfs verticaal, tegen een muur op. Allerlei stijlen kwamen voorbij, van hiphop tot popping en capoeira.   

 

De dansers waren in het hele stuk prachtig. Ik was onder de indruk hoe zij elk deel van hun lichaam onder controle hadden. The Rodin Project bevatte mooie stukken dans en spectaculaire acrobatiek, maar was niet vernieuwend. Het werk van Rodin kwam overal en tegelijkertijd nergens in terug. Er waren verwijzingen naar Rodin te herkennen, maar als het stuk een andere titel had gehad zou ik ze niet gezien hebben.

 

Zo waren er zes dansers, net zoveel personen als in Rodins De burgers van Calais. De dansers namen verstilde houdingen aan, als zijnde een standbeeld. De solo van een verleidelijke danseres die zich ontkleedde moest vast Camille Claudel voorstellen, de minnares van Rodin. Op één moment ondersteunde een danser al zittend zijn hoofd met zijn hand, waar ik direct De Denker in dacht te zien. De gedraaide houdingen leken soms op werken van Rodin, maar het zijn houdingen die je in vele dansvoorstellingen terugziet. En zo waren er vele – vermeende – verwijzingen te vinden, maar het leverde geen vernieuwende choreografie op. Al met al, vond ik het een mooie, maar weinig verrassende voorstelling.