Isn't everyone mediocre?

[Anne Kluit]

Europe in Motion (Day 1)

Temiz – Tuomisto – van bruystegem & Zott – Yucel

 

Europe in Motion ‘het reizende, internationale talentontwikkelingsprogramma van Springdance voor jonge talentvolle Europese dansmakers’.
Interessant, wat kun je verwachten van een avond Europe in Motion?

Een week lang is een groep jonge choreografen uit verschillende landen het gesprek met elkaar aan gegaan onder leiding van verschillende moderatoren uit het dansveld. Hoe gaan de dansmakers te werk? Waar lopen ze tegen aan? Wat inspireert en fascineert hen? Wat willen ze laten zien met hun stuk?

 

Choreografen uit Turije, Groot-Brittanie en Oostenrijk beten gisterenavond het spits af tijdens de eerste dag van Europe in Motion. Niet alleen het publiek zag dit voor het eerst, ook voor collega-choreografen was dit de eerste keer dat ze de stukken van de andere deelnemers zouden gaan zien. ‘Je maakt zoveel verwachtingen en creëert een beeld van het stuk door er alleen maar over te praten, het is interessant om het stuk dan daadwerkelijk te zien’, zegt een van de deelnemende choreografen.

 

Opdracht was om niet meer dan +/- 20 minuten van de choreografie te laten zien. Meteen al een uitdaging omdat veel van de stukken oorspronkelijk langer zijn. Wat ga je dan laten zien aan het internationaal georiënteerde en nieuwsgierige Springdance publiek?

Voor het publiek een interessante avond met uiteenlopende en bijzondere stukken waar je na afloop in het nagesprek mee wordt genomen in de gedachtegang van de choreografen en de kans krijgt reacties te geven en vragen te stellen. Voor de choreografen en dansers een uitgelezen kans om naast aan hun choreografieën te werken, te peilen hoe het publiek deze ervaart en op hun beurt weer vragen aan hen kunnen stellen.

 

Het werd een interessante avond met uiteenlopende stukken.
Bahar Temiz (Turkije) presenteerde in haar eentje een stuk wat oorspronkelijk bestond uit een groep dansers, wat een stuk totaal veranderd. Temiz wil met haar deelname ontdekken of en in hoeverre ze het stuk nog sterker kan maken of dat ze zich moest gaan richten op een nieuw project.

Van het vrij rustige en abstracte stuk van Temiz naar het uitbundige stuk van Satu Tuomisto (Groot-Brittannië). Twee dansers staan dicht tegenover elkaar en beginnen hard te lachen, steeds harder en hysterischer. Plots stopt het gelach. De dansers beginnen ritmisch te ademen en op een organische manier samen te bewegen. Als kijker krijg je het bijna benauwd door de heftige non-stop ademhalingen. Tuomisto laat haar dansers tot het uiterste gaan. De choreografe nam zelf plaats tussen het publiek om te ervaren hoe het is om toeschouwer te zijn van haar eigen stuk en daarbij de reacties te peilen van het publiek, ‘op welke momenten je stuk grappig is kun je lastig peilen wanneer je eraan werkt in een studio zonder toeschouwers’.

Vervolgens was het de beurt aan de twee vriendinnen Inge van Bruystegem en Veronika Zott (Oostenrijk) om hun stuk, wat nog ‘in progress’ was te presenteren. Twee jaar lang schreven de vriendinnen brieven naar elkaar om te ondervinden hoe het was om te communiceren zonder direct antwoord te krijgen. Gedurende het stuk hoor je aaneenlopend frases uit hun brieven, wat een voorstelling op zich zou kunnen zijn.

Last but not least, Canan Yücel (Turkije) wie een ‘middelmatig’ stuk wilde laten zien.

Het kleine meisje betreed het podium, blijft staan, bekijkt het publiek en start met bewegen, stopt dan en zegt: ‘Dit wordt niet het beste stuk dat je ooit hebt gezien’. Haar eerlijke en droge manier van praten maakt dat ze het publiek mee heeft. Tussendoor verteld Yücel op humoristische wijze wat ze gaat doen: ‘Dit is voor de mensen die houden van beweging’ en start een bewegingsfrase.

Tijdens het nagesprek vraagt een toeschouwer haar: ‘Had je eigenlijk een beter stuk in gedachten maar heb je het minder uitgevoerd omdat je ervoor hebt gekozen om een middelmatig stuk te maken?’ Goede vraag, even stil. ‘Ik moest mijn best doen niet alles te geven en het middelmatig te houden’. Juist door haar mediocre-aanpak, heeft ze een erg sterke performance neergezet, heel knap.

 

Europe in Motion, een afwisselende avond waarin je naast de verschillende stukken meer te weten komt over het maakproces en achterliggende gedachtes van choreografen.

Het nagesprek achteraf is zeker een toevoeging, het geeft choreografen de kans hun stuk en werkwijze toe te lichten en het publiek een reactie te geven en vragen te stellen.

 

Dinsdag 24 en woensdag 25 zijn de andere choreografen te zien in Huis a/d Werf om 19.00 uur.