TIPS MAGAZINE 2012

Hier vind je de tips van diverse prominenten uit het SPRINGDANCE Magazine

Joris Linssen (TV presentator en musicus/theatermaker)

Tip: Batsheva Dance Company: Yasmeen Godder – The Toxic Exotic Disappearance Act  // Sharon Eyal en Gai Behar – House 

za 21 & zo 22 april / Stadsschouwburg / 20:30 uur

“Vooropgesteld: zelf kan ik er niks van. Dansen. Met mijn band Caramba bracht ik een jaar lang een mix van zang en dans in het theater. Een kruising tussen tango en Mexicaanse muziek op Nederlandse teksten. Maar hoe danseres Marjon het ook probeerde: ikzelf wilde er niet aan. Dansen is niet mijn vorm van communiceren. Ik vraag, ik vertel, ik zing, ik luister, ik kijk. En daarom is een dansvoorstelling bezoeken wel echt iets voor mij.

Mijn jongste dochter kan wel goed dansen en door haar is ons hele gezin dansgek geworden. Bij elke finale van So You Think You Can Dance zijn we erbij in de studio. Maar ik bezoek ook andere dansvoorstellingen met mijn jongste dochter. We zagen Zout van Conny Janssen Danst; een mooie mix ook met muziek.

Zelf treed ik veel op in theaters in het hele land. Heel zichtbaar ben ik dan. Net als op televisie. Zo zichtbaar als ik ben voor het publiek, zo weinig kan ik thuis zijn bij mijn gezin. Daarom lijkt deze dubbelvoorstelling me heel geschikt om eens met de hele famille naartoe te gaan! Hoe herkenbaar is dat voor mij: de spanning tussen exhibitionisme en de drang je te verschuilen. In combinatie met een dansstuk over families in crisis en voorspoed. Joh, deze voorstelling is me op het lijf geschreven. Ik ben benieuwd!”

Maria Hlavajova (Artistiek directeur BAK (basis voor actuele kunst), Utrecht)

Tip: Ari Benjamin Meyers & REDUX ORCHESTRA & Tino Sehgal –
Symphony X

za 28 april / Stadsschouwburg / 21:00 uur

“Dit is mijns inziens een absolute aanrader! De kenmerken van zogeheten beeldende kunst, van oorsprong gebaseerd op het idee van het ‘beeldende’ en het ‘object’ wordt betwist door de kunstenaar Tino Sehgal. Zijn werk komt vrijwel uitsluitend tot stand door middel van bewegen, zingen of spreken. Zelden voegt hij iets fysieks toe aan de tentoonstelling in een kunstinstelling. In plaats daarvan laat hij de reeds aanwezige mensen, baliemedewerkers of suppoosten bijvoorbeeld, deel worden van het werk: hij instrueert deze mensen hoe zij een dansje moeten doen of een liedje moeten zingen voor een passerende bezoeker. Dit is vaak een kritische verwijzing naar het kunstsysteem zoals wij dat kennen. In een van Tino Sehgals werken zingt de suppoost de bezoeker toe: “thiiis iiis propaagaaanda” (This is Propaganda, 2002), in een ander werk wordt vrolijk gedanst op de woorden “oooh, this is so conteeemporary, ooh so conteeemporary” (This is so Contemporary, 2005). Alhoewel het kortstondige werken zijn, onderwerpt de kunstenaar ze desondanks aan de goed doordachte en performatieve rituelen van de kunsthandel, waarmee hij nadrukkelijk kritiek levert op de reductie die plaatsvindt in de hedendaagse kunst: het is óf product, óf propaganda. Ik kan dan ook niet wachten om te zien welke kant Sehgal op zal gaan in de context van hedendaagse dans, met name in een dergelijke uitdagende samenwerking met de componist Ari Benjamin Meyers en de muzikanten van het REDUX ORCHESTRA.

Met Symphony X heeft Meyers een stuk tot leven gebracht dat wordt omschreven als “compleet nieuwe muziek die nog niet eens een naam heeft” (Die Zeit): enerzijds combineert Meyers de kenmerken van klassieke en minimalistische muziek, anderzijds die van rock en elektronische muziek. In de schijnbaar onverenigbare elementen worden door middel van herhaling lagen aangebracht en samen met de geleidelijke opbouw door middel van de bravoure van de saxofoons, koperblazers, strijkers, elektrische gitaar, elektrische bas, drums en elektronica van het REDUX ORCHESTRA garandeert dit een spectaculaire ervaring. Samengebracht met het ethos van Sehgals werk, zoals ik dat bewonder vanuit mijn beeldende kunstterrein, biedt Symphony X een enorme experimentele belofte en artistieke inspiratiebron!”

Nanine Linning (Artistiek leider en choreograaf, Dance Company Theater Osnabrück)

Tip: Cecilia Bengolea en François Chaignaud - SYLPHIDES

vr 27 & za 28 april / Theater Kikker / 20:30 uur

"Het opzoeken van extreme of uiterste van een lichaam vind ik interessant in de kunst en maakt het voor mij een ervaring die jezelf met huid en haar beleefd, letterlijk in je buik voelt. Ook thematisch spreekt mij dit werk aan; de grens van leven naar dood en alles wat er tijdens dat moment kan gaan gebeuren. Daar waar dans en beeldende kunst elkaar treffen ontstaat poëzie die niet in woorden maar in een 'beleving' te vatten is. Ga je mee?"

Aziz Bekkaoui (Kunstenaar/vormgever)

Tip 1: Meg Stuart / Damaged Goods - Violet

do 26 april / Stadsschouwburg / 19:30 uur

“Ik ben een grote fan van het werk van Meg Stuart, al sinds Highway 101, en daarna werd het alleen maar intressanter met Alibi, Visitors Only en Forgeries, dat krankzinnige duet met Benoit Lachambre in een décor van een kamerbreedtapijt en observatoriumkamers. Meg Stuart heeft een supereigenzinnige danstaal, die je altijd herkent. Alsof mensen onder stroom staan, in trance zijn of in een mist zweven als droevige ufo’s in de nacht. Ze heeft ook een sterk visueel gevoel, haar voorstellingen bieden beelden die nog lang in mijn hoofd blijven hangen. Over Violet heb ik spannende dingen gehoord, over dansers die zich zo totaal geven aan de dans dat ze zichzelf lijken kwijt te raken. En een van de dansers wil ik nog steeds een keer casten voor een catwalk show…”

Tip 2: Ibrahim Quraishi – Wild life take away station

za 21 & zo 22 april / CM Studio / 12:00-17:00 uur (doorlopend)

“Ik heb een deel van deze voorstelling gezien in Berlijn. Dat was erg spannend. Die blote oudere vrouw met een blonde pruik en die lange dromerige jongen met bril, in een huis dat er uitziet alsof er sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog niemand meer heeft gewoond. Ik herinner me een scène waarin de vrouw en de man naar elkaar knikken als van die ja-knikkende hondjes of katten die je nog wel eens op de hoedenplank van een auto voorbij ziet komen. Eeuwig knikkend. Ze leken hele verhalen aan elkaar te vertellen door alleen naar elkaar te knikken, urenlang. Een mix van beweging, taal, beeld. Het riep behalve een hartverscheurende eenzaamheid ook een breekbaarheid en een verlegenheid op die me ontroerden. Je kunt in en uit lopen in de installatie, en je treft die mensen steeds in een andere situatie aan. Je wordt je bewust van tijd. En van wat intimiteit kan zijn en niet kan zijn.”

Anna-Alicia Sklias (Danseres en finalist So You Think You can Dance & The Ultimate Dance Battle)

Tip: Russell Maliphant Company – The Rodin Project (festival opening)

do 19 & vr 20 april / Stadsschouwburg Utrecht / 20:30 uur

“SPRINGDANCE heeft mij gevraagd jullie een tip te geven voor dit jaar. Aangezien ik na bijna een jaar zelf ook weer te zien zal zien in het theater in plaats van op televisie, en daar best een beetje trots op ben, doe ik dat graag!

The Rodin Project is de voorstelling waar ik het meest benieuwd naar ben. Het lichaam van een danser vind ik fascinerend, elk spiertje zichtbaar en capabel om de meest vreemde vormen aan te nemen, vanuit elke hoek een ander beeld. Het lichaam is het instrument, als danser heb je niets anders nodig. Ik ben benieuwd hoe de choreograaf dit heeft verwerkt in zijn stuk. De combinatie van verschillende dansstijlen vind ik sowieso interessant, elke discipline zijn eigen kenmerken, die soms zó verschillend maar vaak ook zó vergelijkbaar zijn. Ik vraag me ook af welke muziekkeuze is gemaakt, omdat er voor popping, breakdancing en contemporary meestal een verschillend genre vereist is. Het lijkt me leuk als er ongebruikelijke en onverwachte combinaties tussen zitten.

Ik denk dat dit een voorstelling is voor een brede doelgroep, jong en oud en een interessant visueel toneelbeeld zal geven.”

Luuk van Eijk (Voormalig dansprogrammeur van Stadsschouwburg Amsterdam / Julidans)

Tip: Ari Benjamin Meyers & REDUX ORCHESTRA & Tino Sehgal – Symphony X

za 28 april / Stadsschouwburg / 21:00 uur

“Zoals Tino Sehgal als kunstenaar omgaat met dans, vind ik interessant. Bij hem heb ik niet het idee dat het het zoveelste project is dat met goed gevolg is gemaakt als een soort proeve van bekwaamheid.
Daarbij maakt het concept van een klassieke componist, een kunstenaar en een orkest, die samen een voorstelling maken waarbij muziek, dans en hedendaagse kunst samenkomen mij zeer nieuwsgierig. En tenslotte mag je daar dan lekker tussendoor lopen.” 

Malou ter Horst (Theatervormgever en scènefotograaf)

Tip: Maria Hassabi en Robert Steijn – Robert and Maria

za 21 & zo 22 april / Theater Kikker / 19:00 uur

“Wat er voor mij ongelooflijk uit springt, als ik alleen de beschrijvingen lees, is de voorstelling van Robert and Maria. Omdat ik het zo spannend vind dat ze iets op toneel zetten wat echt is. Het is iets waars, elkaar alleen maar aankijken. En misschien weet niet iedereen hoe spannend het is om iemand heel lang alleen maar aan te kijken. Dan nodig ik je uit om dat eens te doen. Een kwartiertje maar. Om mee te beginnen. Je zult zien of je bij iemand naar binnen mag kijken - of niet. En wat het doet met jou.”

Errol van de Werdt (Hoofd Collectie & Onderzoek, Centraal Museum Utrecht)

Tip: Ibrahim Quraishi (NED/PAK) – My Private Himalaya

di 24 & wo 25 april / Akademietheater / 21:00 uur

“Ibrahim Quraishi weet als geen ander in de geest van onze tijd te kruipen. Op speelse maar soms genadeloze wijze legt hij de ogenschijnlijke vredige werkelijkheid bloot. Hij ontmaskert primaire menselijke drijfveren als macht en onderdrukking en stelt ze aan de kaak. Werkelijkheid en fictie wisselen elkaar voortdurend af. Het levert een surreële beleving op waarbij de grenzen voortdurend verschuiven. Mens en materie verwisselen van rol, tijd en ruimte verdwijnen. Niets is meer wat het lijkt, zegt of doet. geef je over en laat je meeslepen in zijn subtiele spel. Ibrahim Quraishi scherpt je blik. Het enige wat je hoeft te doen is nieuwsgierig te zijn!”

Bregje van Woensel (Kunsthistoricus en curator De Ateliers, Amsterdam)

Tip: Martin Creed (GBR) – Work No. 1020 Ballet

do 26 & vr 27 april / Akademietheater / 21:00 uur

“Het moment waarop je als toeschouwer gegrepen wordt in de dans: het is eenzelfde sensatie die je beleeft wanneer je naar een schilderij kijkt en op een bepaald moment in het kijken gevangen wordt: ‘dit is hét’. Techniek, inhoud en materiaal komen samen en creëren een moment dat je nooit meer vergeten wil. Een dergelijk sensatie beleef ik bijna altijd bij het zien van de werken van kunstenaar Martin Creed. Creed is een uitzonderlijk talent dat ernst en humor, precisie en spontaniteit, het openbare leven en de heilige besloten plekken bespeelt en beheerst.

Deze beeldend kunstenaar laat het publiek steeds weer versteld staan van nieuwe vondsten en zijn onvoorspelbare aanpak. Creed is een duizendpoot in kameleonkledij: hij maakt muziek, stelt choreografieën samen, is bovenal beeldend kunstenaar en beheerst alle situaties die hij creëert zo goed dat zijn schilderijen zich laten lezen als gebouwen, zijn performances sculpturen worden en zijn choreografieën zich tonen als een film. Er is geen ontsnapping mogelijk: op het podium van het alledaagse leven, hier en nu, versmelt Creed beeldende kunst en dans om dit moment vervolgens te laten vervliegen en een onuitwisbare herinnering over te laten.

Voor Work No 850, dat ik in 2008 in Tate Britain zag, liet de kunstenaar in de langgerekte, lege hal van dit classicistische gebouw om de dertig seconden steeds een andere atleet rennen, zo hard als deze kon. De bezoeker van dit elegante museum met galmende zalen van natuursteen zag, onverwacht in een flits, de opperste menselijke schoonheid aan zich voorbij trekken. Een keer knipperen met de ogen en het beeld ebde weg, de echo van de voetstappen verstierf en de hoop op een volgend moment diende zich aan.Zo een simpele geste, haarscherp uitgevoerd in een monumentale omgeving galmt na in het hoofd, als een liedje dat je nooit meer wil vergeten. Work No. 1020 Ballet heb ik nog nooit live kunnen zien en zal nu voor het eerst in Nederland te zien zijn, ik kijk er bijzonder naar uit!” 

Steven Peters (Programmeur Stadsschouwburg Utrecht)

Tip: Ibrahim Quraishi – Wild life take away station

za 21 & zo 22 april / CM Studio / 12:00-17:00 uur (doorlopend)

“Ik ben al vanaf mijn kindertijd gefascineerd door theater. Zo gaf ik toen ik een jaar of tien was ’s middags na school ‘performances’ op de schommel in de garage van mijn ouderlijk huis. Geen idee wat ik precies deed, maar de optredens waren best succesvol, want er kwamen iets van acht kinderen per keer op af, die ook nog wat betaalden; een van mijn zussen stond bij de garagedeur om entreegeld te innen.

Toch heb ik, voor ik uiteindelijk in het theater ben terechtgekomen, nog een lange blauwe maandag (bijna vier jaar) geneeskunde gestuurd, in Utrecht. Een studie die zich volledig concentreert op het (dis)functioneren van het lichaam; botten, gewrichten, spieren, pezen, zenuwen, hersenen, huid, enzovoort. Het is in deze tijd geweest dat ik voor het eerst een dansvoorstelling zag, in ’t Hoogt. De titel van de voorstelling weet ik niet meer, maar het was een solo van en door Marc Vanrunxt. Ik vond het fascinerend en was direct verkocht!

Hoewel ik als dramaturg de afgelopen jaren vooral veel met taal bezig ben geweest, spreekt dans me zo aan omdat ik word uitgenodigd een eigen verhaal te maken, te associëren, me emotioneel te laten raken, vaak zonder de omweg van de ratio. Ik ga proberen veel mee te pikken van het programma en ga zeker veel in de Stadsschouwburg zien, mijn nieuwe werkplek sinds een goed half jaar. Heel benieuwd ben ik naar de installatie Wild life take away station van Ibrahim Quraishi, waarin een naakte oudere vrouw en een naakte jongeman een woning delen en zich beperken tot alledaagse handelingen. De combinatie van kwetsbare naaktheid en geconstrueerde alledaagsheid lijkt me boeiend en vervreemdend. Ik ben nieuwsgierig wat voor associaties en gedachten de installatie op gaat roepen, niet alleen bij mijzelf.”